İSTEĞE BAĞLI

Güzelim benim,
Coşkun yüreklim,
Tatlı gülüşlüm.
Kim isterdi seni böyle görmeyi?
Kim isterdi hüzün yüzlü olmayı?
İnsanın kendine ettiğini
Kimse kimseye etmezmiş derler
Sen seçtin bu yolu
Sen seçtin yalnızlığı
Özgürlüğün adaşı sandın
Belki de yalnızlığı.
Dilerim ki küçüğüm,
İsteğe bağlı yalnızlığın
İsteğe bağlı mutluluğa dönüşür.
Hayallerinle birlikte
Güzellikler dilerim.

BEKLEMEK

Dünyanın en zor işi ne diye sorsalar

Vereceğim cevap “beklemek” olurdu

Her türlü beklemek.

Beklemek zorunda kalmak

Beklentisi olmak

Ummak....vs vs

Beklerken geçen zaman ikiye katlanmış gibi gelir, geçmek bilmez

Hele ki birisinden beklentin varsa geçen her an hançer gibi saplanır kalbine de

Ne dudak bırakır ne tırnak ........ yemedik.

Sanki saçının her bir teli tek tek çekilir,

Vücudunun her yerine iğneler saplanır.

Hele ki seviyorsan ve bekliyorsan,

Sevdiğine seveceğine bin pişman olursun......

"O" An

O *son* an'a hazır olmak gibi bir şey var mı acaba?

Nasıl olurdu acaba?

Elindeki her işi tamamlamış olmak, tüm borçlarını ödemiş olmak, söylemek istediğin her sözü söylemiş olmak....Hayali bile güzel....her şeyi tamamlamış olma hayali..... o zaman zaten sonu mudur ki herşeyin?

En kolayı herhalde yeni borçlara girmeyip, eski borçları bitirerek başlamak.
Sonra eldeki işleri zaman kaybetmeden tamamlamak lazım. Tamamlanamayacaklara ise resti çekmek.
En zoru, söylemek istediğin her sözü söylemiş olma durumu galiba.

Neyse..............

Ne zaman?

Mutlu veya mutsuz olma durumumuzdan başkalarını sorumlu tutma alışkanlığından vazgeçtiğimizde; beynimizi ve ruhumuzu tamamen özgür bırakmış olacağız.... 

Hayatımızın dizginlerini elimize alıp, yaptığımız her hareketin, aldığımız her kararın sorumluluğunu almayı öğrendiğimizde; elimizi kolumuzu bağlayan görünmez bağlardan kurtulmuş olacağız....

Kendi kendimize yetmeyi ve mutlu olmayı öğrendiğimizde; hem kendimizi hem de bizi umursayan insanları gerçekten mutlu etmiş olacağız.... 

Mutluluk, birisinin varlığı veya yokluğuna bağlı olmamalı.... 

Ne zaman öğreneceğiz?

Bazen

Bazen tek ihtiyacımız olan şey; saatlerce sohbeti değil, saatlerce sessizliği paylaşabileceğimiz birisi....

Ey ölüm!

Ölmeye hazır mısınız?

Var mı bunun “Artık hazırım” noktası?

Ölmeden önce yapmak istedikleriniz listenizde kaç madde var? Kaç çentik var?

Tamamlamak için  ne bekliyorsunuz? Para? Zaman? İmkan?

Bunları elde etmek ve listenizdekileri gerçekleştirmek için bir şeyler yapıyor musunuz?

Listenizdeki bütün isteklerinizi gerçekleştirip bitirdiğinizde,

Herşey biter diye mi korkuyorsunuz?

Belki de öyle.

Belki o zaman yapacağınız tek şey, oturup ölümü beklemek,

Beklerken de günlük hayata devam etmek.

Beklemek ya da beklememek,

İşte bütün mesele bu....

ya....gülmeyi unutursa insan?

............ya herşey anlamını yitirirse hayatında? hiçbir amacın, hiçbir hedefin, hiçbir beklentin, hiçbir isteğin kalmadıysa.... hiçbir şeyden zevk almaz olduysan....olumlu veya olumsuz hiçbir duygun kalmadıysa.... ev, iş, uyu, uyan, para kazan, faturaları öde şeklinde geçiyorsa hayatın... nedir bu? dönüm noktası mı son nokta mı? dönüm noktası olması için bir beklenti lazım ama o da yoksa.... başkaları için varlığınla yokluğunun bir farkı yoksa.... evin içinde bile görünmez adam gibi yaşamaya başlamışsan.... ne yapmak lazım? gitmek mi? bitmek mi? ya da uyumak..........ve eceli beklemek.